Skallagrigg

Gisteren heb ik deelgenomen aan de themabijeenkomst van Proven Partners over het nieuwe leren in organisaties. Voor mij eindelijk eens de kans om Wim Veen te horen spreken over de Homo Zappiens. Van Ton had ik al veel positieve verhalen gehoord over hem en ik kan deze na gisteren alleen maar bevestigen. Het is heerlijk om naar iemand te luisteren die zijn vak verstaat.

Volgens Wim Veen is de Homo Zappiens de generatie die:
- spelletjes speelt;
- altijd communiceert;
- f2f vrienden en virtuele vrienden met elkaar integreert;
- nooit een handleiding leest;
- het mobieltje prefereert boven de krant;
- het leren als spelen ziet;
- zelf wil maken;
- zelf de spelregels maakt;
- haar eigen taal heeft.

De voorbeelden die Wim gebruikt zijn voor mezelf heel herkenbaar. Blijkbaar ben ik een ‘oudere’ die veel kenmerken van deze generatie bezit. Tegelijkertijd ben ik een immigrant in deze leerstijl, aangezien de hoeveelheid verbindingen die ik als kind kon maken vele malen lager lag. Ik heb me pas op ‘latere leeftijd’ deze manier van leren aangemeten. Ik weet nog hoe het was zonder het internet. Mijn eerste stappen on line zette ik pas toen ik klaar was met het VWO en ging studeren aan een universiteit met alle voorzieningen. Ik had geen beschikking over een telefoon die ik dag en nacht bij me kon dragen om met klasgenoten, vrienden en bekenden in contact te blijven. Het gevolg van een immigrant zijn is dat ik merk dat ik een brugfunctie vervul tussen de generatie(s) die zich niet zoveel on line begeven en de generatie die niet anders weet dan dat het makkelijk is om met iedereen altijd te communiceren.

Ik vond het gisteren fascinerend om te luisteren naar de vragen van andere deelnemers tijdens de bijeenkomst. Sommige mensen hebben niet eens in de gaten dat ze in een ander denkkader leven dan de Homo Zappiens. Het taalgebruik matched op veel punten niet, maar de verschillen zijn zo subtiel dat de meeste mensen het niet eens horen, noch de ‘ouderen’, noch de ‘jongeren’. Vanuit het panel tijdens de forumdiscussie hoorde ik vaak het woord netwerk (relaties) vallen, vanuit de zaal kwamen vragen over informatie. Voor mij was dit 1 van de meest opvallende verschillen.

Verrassend waren een aantal reacties van mensen met kinderen in de leeftijd van deze generatie. Na het verhaal van Wim Veen gehoord te hebben beseffen ze zich pas dat hun kinderen in meer of mindere mate voldoen aan het profiel dat Wim heeft geschetst. Ouders realiseren zich blijkbaar niet dat er fundamentele verschillen zijn tussen hun schooltijd en die van hun kinderen.

Ik blijf het een fascinerend onderwerp vinden en ben erg blij dat ik aanwezig was bij deze bijeenkomst. Nog enkele uitspraken tot slot:
- Ik word getriggered door problemen, en wil die vanuit intrinsieke motivatie oplossen.
- Bij m’n vorige werkgever had ik geen toegang tot internet vanaf m’n PC, alleen e-mail, daar ben ik dan ook snel weggegaan.
- Over traditioneel onderwijs: Ik vind het wel prettig om informatie aangereikt te krijgen die anderen belangrijk vinden. Daarna kan ik het aanvullen met dingen die ik op internet vind.
- De werkelijkheid is multidisciplinair.
- Leren zit in het netwerk, ieder van het netwerk heeft een deel van de kennis. (van George Siemens).

(meer foto’s vind je in mijn archief)

[Update: inmiddels heeft Hans Mestrum de video van Wim's presentatie on line staan.]